தீபாவளியன்று பட்டாசு வெடிக்கும் வழக்கம் எப்போது தொடங்கியது? வரலாற்றுச் சான்றுகள் என்ன சொல்கின்றன?

தீபாவளி என்றாலே புத்தாடைகள், இனிப்புகள், விளக்குகள், உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்களுடன் கொண்டாட்டம் எனப் பல விஷயங்கள் நினைவுக்கு வரும். இவற்றுடன் பிரிக்க முடியாத ஒன்றாகப் பட்டாசுகளும் மாறிவிட்டன. ஆனால், தீபாவளி நாளில் பட்டாசு வெடிக்கும் இந்த வழக்கம் எப்போது தொடங்கியது?

புராணங்கள் மற்றும் பண்டைய நூல்களில் இடம்பெற்றுள்ள குறிப்புகளை ஆராய்ந்தால், தீபாவளியன்று பட்டாசு வெடிக்கும் வழக்கம் இருந்ததாகத் தெரியவில்லை என்று பஞ்சாப் பல்கலைக்கழக (Panjab University) வரலாற்றுப் பேராசிரியர் ராஜீவ் லோச்சன் (Rajiv Lochan) கூறுகிறார். பட்டாசுகளின் ஒலியால் துரதிர்ஷ்டங்கள் ஓடிவிடும் என்றும், அதன் மூலம் அதிர்ஷ்டம் வந்து சேரும் என்றும் சீனாவில் (China) நம்பப்பட்டது. இந்தியாவில் 12-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பெங்காலி பௌத்த மதகுருவான ஆதிஷ் தீபாங்கர் (Atisha Dipankara) இக்கருத்தை அறிமுகப்படுத்தியிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது; சீனா, திபெத் (Tibet), கிழக்கு ஆசியப் பகுதிகளிலிருந்து அவர் இந்நம்பிக்கையைக் கற்றிருக்கலாம்.

இந்தியாவின் ரிக் வேதத்தில் (Rig Veda) நிர்ரிதி (Nirriti) என்ற பெயரில் துரதிர்ஷ்டம் மற்றும் அழிவுடன் தொடர்புடைய தெய்வம் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால், பட்டாசு வெடித்து அத்தெய்வத்தை விரட்டும் வழக்கம் பண்டைய நூல்களில் குறிப்பிடப்படவில்லை. இருப்பினும், சிறப்பு ஒளியையும் ஒலியையும் உருவாக்கும் கருவிகளைப் பற்றிய அறிவு இந்தியாவில் பழங்காலத்திலேயே இருந்துள்ளது. கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முந்தைய காலத்தில் கௌடில்யர் (Kautilya) எழுதிய அர்த்தசாஸ்திரத்தில் (Arthashastra), வேகமாக எரிந்து வலுவான தீப்பிழம்புகளை உருவாக்கக்கூடிய ஒரு தூள் பற்றிய குறிப்பு உள்ளது; அத்தூளைக் குழாயில் அடைத்தால் பட்டாசு போல வெடிக்கும் என விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

வெடிமருந்துப் பொடி (gunpowder) குறித்து 1270-ஆம் ஆண்டில் சிரியாவைச் (Syria) சேர்ந்த வேதியியலாளர் ஹசன் அல்-ரம்மா (Hasan al-Rammah) தனது நூலில் முதன்முதலில் எழுதியதாக நம்பப்படுகிறது. 1526-ஆம் ஆண்டு காபூலின் சுல்தான் பாபர் (Babur) முகலாயப் படைகளுடன் டெல்லி சுல்தானிய அரசைத் தாக்கியபோது, அவரது படைகள் பயன்படுத்திய துப்பாக்கிகளின் சத்தத்தைக் கேட்டு இந்திய வீரர்கள் அச்சமடைந்ததாக வரலாற்றாசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். பட்டாசு வெடிப்பது ஏற்கெனவே பரவலாக இருந்திருந்தால் வீரர்கள் இச்சத்தத்துக்கு அஞ்சியிருக்க மாட்டார்கள் என்பதும் ஒரு வாதம்.

முகலாயர் காலத்தில் பட்டாசுகள் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்பட்டன; ஆனால் முகலாயர்தான் இந்தியாவுக்குப் பட்டாசுகளைக் கொண்டு வந்தார்கள் என்று கூறுவது சரியல்ல என்று முகலாய வரலாற்றுப் பேராசிரியர் நஜப் ஹைதர் (Najaf Haider) கூறுகிறார். முகலாயப் பேரரசர் ஷாஜகானின் (Shah Jahan) மூத்த மகன் தாரா ஷிகோவின் (Dara Shikoh) திருமணத்தைக் காட்டும் ஓவியத்தில் மக்கள் பட்டாசு வெடிப்பது சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது; அதற்கு முன்னர் ஃபெரோஷ் ஷா (Firoz Shah) ஆட்சிக் காலத்திலும் வான வேடிக்கைகள் இருந்ததாகக் குறிப்புகள் உள்ளன.

18-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பேஷ்வா பக்கர் (Peshwa Bakhar) என்ற வரலாற்று ஆவணத்தின்படி, ராஜஸ்தானின் (Rajasthan) கோட்டா (Kota) பகுதியில் நான்கு நாட்கள் கொண்டாடப்பட்ட தீபாவளியின்போது நகருக்கு வெளியே 'லங்கா பட்டாசுக் காட்சி' நடத்தப்பட்டது. ராவணன், அரக்கர்கள், குரங்குகள், அனுமன் உருவங்கள் வெடிமருந்துகளால் அமைக்கப்பட்டிருந்ததாகவும், அனுமனின் வாலுக்குத் தீ வைத்ததும் அவர் லங்கை வீடுகளுக்குத் தீ வைப்பது போன்ற காட்சி உருவாக்கப்பட்டதாகவும் அவ்வாவணம் விவரிக்கிறது. இதேபோன்ற காட்சியை புனேவில் (Pune) பர்வதி மலை அடிவாரத்திலும் பேஷ்வா ஏற்பாடு செய்ததாக ஆய்வாளர் பி.கே. கோடே (P.K. Gode) குறிப்பிடுகிறார். இதன் மூலம் குறைந்தது 18-ஆம் நூற்றாண்டில் தீபாவளியின்போது பட்டாசு வெடிக்கும் வழக்கம் இருந்ததற்கு எழுத்துபூர்வமான சான்று கிடைக்கிறது; ஆனால் இதுவே அந்த வழக்கத்தின் தொடக்கம் என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது என்றும் நிபுணர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.